Elektrownia wodna Pilchowice I jest elementem stopnia wodnego ze zbiornikiem przeciwpowodziowym. Zbiornik o całkowitej pojemności 54.000.000 m³ jest głównym czynnikiem decydującym o ochronie powodziowej doliny rzeki Bóbr. Obiekt znajduje się na terenie gminy Wleń w województwie dolnośląskim. Zapora kamienno – betonowa w Pilchowicach ma wysokość 62 m i długość w koronie 270 m i jest najwyższym tego typu obiektem w południowej Polsce.

W budynku elektrowni znajduje się sześć turbozespołów z turbinami Francisa firmy J.M. Voith oraz generatorami firmy Siemens-Schucker Werke oraz AEG.

Historia elektrowni wodnej Pilchowice I sięga do 1902 roku. A oto najważniejsze wydarzenia z dziejów tego niezwykłego obiektu:

• 1902-1903 - przeprowadzono badania geologiczne potwierdzające lokalizację budowy w konkretnym przekroju rzeki.
• 1904 r. – trwają zasadnicze prace przy przebiciu sztolni obiegowej.
• 1906 r. – zakończenie wyłomów w skałach sztolni obiegowej i wykonanie jej kamiennej obudowy.
• 10.06.1906 r. – rozpoczęto prace przy dole fundamentowym; wydobyto 90.000 m³ gruntu i 84.000 m³ skały. Miesiąc później powódź zalewa dół fundamentowy.
• 12.05.1908 r. – rozpoczęto wznoszenie korpusu zapory.
• 1908 r. – w sierpniu tego roku nastąpiło zawalenie się części obudowy drewnianej szybu sztolni obiegowej wraz z dużą ilością górotworu ze ścian skalnych, co miało wpływ na wykonanie obudowy szybu z betonu.
• 1911 r. – zakończono wznoszenie muru zapory o łącznej objętości 275.000 m³.
• 1912 r. – na wiosnę tego roku zakończono wszelkie prace wykończeniowe na zaporze.
• W dniu 16 listopada 1912 r. uroczyście świętowano zakończenie budowy obiektu.
• Luty 1913 r. – przekazanie zapory do eksploatacji.
• Marzec 1913 r. – przekazanie elektrowni do eksploatacji.

Typ elektrowni: zbiornikowa

Fotografie obiektu